„Minha Casa, Minha Vida“ (ჩემი სახლი, ჩემი ცხოვრება) პროგრამა უდავოდ ბრაზილიაში ოდესმე განხორციელებულ ყველაზე მასშტაბურ სოციალური საცხოვრებლის პროგრამას წარმოადგენს. იგი 2009 წლის მარტში ლულას მმართველობის დროს შეიქმნა და მიზნად ისახავდა საცხოვრებელზე ხელმისაწვდომობის დემოკრატიზაციას, დაბალი შემოსავლის მქონე ოჯახებისთვის სუბსიდიებისა და გამარტივებული საკრედიტო ხაზების გაცემას, როგორც ქალაქის, ასევე სოფლის რაიონებში
პროგრამის ცვლილებები და ადაპტაციები
შექმნიდან მოყოლებული, Minha Casa Minha Vida პროგრამამ მილიონობით სახლი უზრუნველყო. 2024 წლისთვის დაახლოებით 7.7 მილიონი საცხოვრებელი სახლი იქნა უზრუნველყოფილი
სხვა ანგარიშები კიდევ უფრო მაღალ რიცხვზე მიუთითებს, რომელიც 8.4 მილიონ ერთეულს აღწევს, თუმცა ციფრებში გარკვეული ვარიაციებია.
წინა ათწლეულის კონტექსტში, პროგრამაში ასევე მოხდა მნიშვნელოვანი რეფორმა, რაც დაიწყო Casa Verde e Amarela-ს გაჩენით, თუმცა Minha Casa Minha Vida (MCMV) 2023 წლის 14 თებერვალს განახლდა, შეინარჩუნა თავდაპირველი სახელწოდება და შემოიღო ახალი სახელმძღვანელო პრინციპები.
ახალი წესები და ამბიციური მიზნები MCMV-სთვის (Minha Casa, Minha Vida პროგრამა)
პროგრამის 2023 წელს განახლებიდან მოყოლებული, მრავალი ცვლილება განისაზღვრა:
- პირველი შემოსავლის კატეგორია (ფაიხა 1) ხელახლა შემოიღეს, რომელიც ახლა ხელმისაწვდომია 2,640 რენდის დოლარამდე ყოველთვიური შემოსავლის მქონე ოჯახებისთვის (ადრე ის მხოლოდ 1,800 რენდი იყო)
- მათ გააფართოვეს მომსახურებული შემოსავლის კატეგორიები: თვეში 8000 რენდიმდე ქალაქად და წელიწადში 96 000 რენდიმდე სოფლისთვის
- FGTS-ის (ბრაზილიის სამსახურიდან გათავისუფლების ანაზღაურების ფონდი) დაფინანსების რესურსად მომავალში გამოყენება 2024 წლის აპრილიდან მიმდინარეობს
- 2023 წელს 21 000 ერთეულის მიწოდება, დამატებით კიდევ 22 000 შეჩერებული პროექტის განახლება და 500 000-ზე მეტი ახალი სახლის მშენებლობის კონტრაქტის გაფორმება
- 2024 წლის ბოლოსთვის პროგრამამ თითქმის 1.2 მილიონი ერთეული დააგროვა, პროგნოზით, 2026 წლისთვის 2 მილიონი ერთეულის მიღწევა (ან გადაჭარბება და 2.3 მილიონი ერთეულის მიღწევა) იგეგმება
MCMV სტრუქტურული სტანდარტები
პროგრამაში შემავალი შენობები უნდა აკმაყოფილებდეს ხარისხისა და ინფრასტრუქტურის სტანდარტებს: მინიმალური ფართობი უნდა იყოს 40 მ² სახლებისთვის და 41.5 მ² ბინებისთვის, გარდა ამისა, უნდა ჰქონდეს წვდომა გაწმენდილ წყალზე, ელექტროენერგიაზე, ასფალტირებულ გზებზე, კანალიზაციის სისტემებზე და ხანდაზმული ან შეზღუდული შესაძლებლობის მქონე პირებისთვის ადაპტირებულ ნაგებობებზე.
Minha Casa Minha Vida პროგრამის სოციალური და ეკონომიკური ზემოქმედება
MCMV (Minha Casa, Minha Vida) პროგრამამ უდიდესი გავლენა მოახდინა არა მხოლოდ საბინაო, არამედ სოციალურ საკითხებსა და ბრაზილიის ეკონომიკაზე. მან სამშენებლო ინდუსტრიაში პირდაპირი და ირიბი სამუშაო ადგილები შექმნა და ქვეყნის ეკონომიკაც კი გააძლიერა. მან ასევე ხელი შეუწყო სოციალური სტაბილურობის გაზრდას, მრავალი ოჯახის არასტაბილური მდგომარეობიდან გამოყვანას და მათ ძირითად ინფრასტრუქტურაზე წვდომაში დახმარებას.
მან ასევე წაახალისა ურბანული განვითარება, რამაც უფრო მეტი ინტეგრაცია მოუტანა საზოგადოებრივი სერვისებითა და ტრანსპორტით მომსახურებულ რეგიონებს. პროგრამა არა მხოლოდ მშენებლობას, არამედ სოციალურ ჩართულობას, მოქალაქეობას და ღირსებასაც კი ეხება, რაც უამრავ ოჯახს საშუალებას აძლევს, პირველად შექმნან აქტივები და თავი დააღწიონ დაუცველობის ციკლს.
ამ სარგებლის ძირითადი გამოწვევები
მრავალი წარმატების მიუხედავად, პროგრამა კვლავ მნიშვნელოვან კრიტიკას განიცდის. პერიფერიული მდებარეობა ხშირად დაბრკოლებას წარმოადგენს; ბევრი განვითარება ურბანული ცენტრებიდან შორს არის, რაც ხელს უშლის სამუშაო ადგილებსა და მომსახურებაზე წვდომას. გარდა ამისა, მშენებლობის ხარისხი ყოველთვის არ ინარჩუნებს იმავე სტანდარტს და ზოგიერთ შემთხვევაში, შესრულებისას ხარვეზებია.
მატერიალური პრობლემების გარდა, არსებობს ბიუროკრატიისა და შეფერხებების შემთხვევებიც. შერჩევისა და მიწოდების პროცესები ზედმეტად რთულია, რაც მნიშვნელოვნად აფერხებს წვდომას ყველაზე დაუცველი ოჯახებისთვის
ვის შეუძლია მონაწილეობა მიიღოს შეღავათებში?
2025 წელს პროგრამა „მინჰა კასა, მინჰა ვიდა“-ში მონაწილეობა შეუძლიათ ოჯახებს, რომელთა ყოველთვიური შემოსავალი ქალაქად 8000 რენდის დოლარამდეა, ხოლო წლიური შემოსავალი სოფლად 96000 რენდის დოლარამდეა. ყველაზე დაბალი შემოსავლის მქონე ჯგუფი (ფაიხა 1), რომელიც განკუთვნილია ყველაზე დაუცველი ოჯახებისთვის, მოიცავს 2640 რენდის დოლარამდე ყოველთვიურ შემოსავალს. პროგრამაში მონაწილეობა ასევე შეუძლიათ უსახლკარო ოჯახებს, ოჯახის უფროს ქალებს და შეზღუდული შესაძლებლობის მქონე პირებს. პროგრამა უპირატესობას ანიჭებს მათ, ვისაც არ აქვს ქონება, არ უსარგებლია სხვა საბინაო პროგრამებით და აკმაყოფილებს მუნიციპალიტეტის, შტატის ან ფედერალური მთავრობის მიერ განსაზღვრულ შერჩევის კრიტერიუმებს.